Koneginnenag in Utreg!

- Je gaat met 3 man de stad in op de fiets
- Je pleurt je fiets ergens op een berg andere barrels
- Je perst jezelf door de menigte voor je eerste waterige biertje
- Je komt erachter dat alleen een trui eigenlijk wel wat te koud is
- Je komt op het Neude een berg mensen tegen die je amper kent
- Je gaat bier halen voor al je 'vrienden' want die lusten ook wel wat
- Zij trakteren iedereen op nog meer waterige biertjes.
- Je komt nog meer mensen tegen die ook via via kent.
- Je gaat op zoek naar een mobiel toilet vernikkelend van de kou
- Dan maar te wildplassen, maar de jongen net voor je wordt bekeurd
- Je vind een niet-verstopt mobiel toilet maar met een enorme rij
- Je komt na eindelijk te hebben geplast ga je terug naar het Neude
- Je komt erachter dat je broertje en zo'n 30 man foetsie zijn.
- Je merkt dat telefoons waardeloos werken op zo'n nacht
- Je gaat je broertje zoeken en komt twee keer bijna in een gevecht
- Je pikt de oranje pruik van een van de aso's
- Je vind je broertje met aanhang eindelijk op het Janskerkhof
- De aanhang pikt je pruik in en broertje lacht je uit.
- Je drinkt nog wat bier en laat je fotograferen met die oranje pruik
- Je gaat blauwbekkend nog wat tenten en vooral toiletten af
- Je hebt geen flauw idee meer hoe je ooit bent thuis gekomen.

Overal blauwe plekken

Ik denk dat iedereen wel kan zien waar die typische blauwe plekken van komen. Dat is waarom dikke pakken zo fijn zijn. In plaats dat jij bloeduitstortingen van z'n vingers overhoudt, scheurt hij z'n nagels tenminste.

Alleen Zagar, die doet het er altijd om. Lekker altijd ook je velletje erbij pakken en het vervelende is dat het bijna onmogelijk is om bij hem terug te doen. Gelukkig voel je het alleen een beetje op het moment dat hij erin knijpt, bij het omkleden voel je er zelden meer iets van.

En als je er al iets van voelt, kun je maar beter je mond houden.

Ik had een keer, bij uitzondering, dat ik het wel voelde. Maar ik kon het dus niet zien want het zat midden op m'n triceps. Echter toen ik in de kleedkamer in de spiegel keek hoe groot het dan was, zag ik dat het maar een normale blauwe plek was.

Echter Henk zag mij raar staan doen voor de spiegel en vroeg mij wat er was. Ik antwoorde stom als ik was "Ik voelde een blauwe plek op m'n arm en wilde even kijken hoe groot die was". Nou dat heb ik geweten...

Het verhaal ging meteen dat 'ik klaagde van pijn in m'n arm, maar toen ik het liet zien bleek het maar een miniscuul blauw plekje te zijn'. Natuurlijk werd dat verhaal steeds sterker naarmate hij het vaker vertelde. En kennelijk heeft die etter van een Henk diezelfde avond nog Zagar gebeld (oh, wat zullen die een pret gehad hebben aan de telefoon!), zodat ik het hele verhaal de volgende dag ook nog eens door Zagar in een nog ergere vorm in de kleedkamer en tijdens de les te verduren kreeg!

Een gedeelte van harder worden, is gewoon leren je klep te houden wanneer iets zeer doet.

Rode sneeuw

En toen sneeuwde het ineens, en hard ook! Ik kan me niet herinneren ooit zoveel sneeuw in zo'n korte tijd gevallen zien hebben. En wat doe je dan? Juist: een sneeuwballengevecht!

Iedereen opgetrommeld die nog thuis was en niet op vakantie of bij familie elders voor oud en nieuw de volgende dag. We begonnen 's avonds laat met z'n vieren en trokken door De Meern op zoek naar andere mensen met dezelfde plannen als wij. We eindigden uren later, midden in de nacht, met zo'n 30 man weer vlak bij huis met een enorm sneeuwballengevecht.

Natuurlijk besloot Dave toen om een sneeuwbal te koppen, en had hij ineens meer dan alleen een koude neus. Zeker een gebrek aan concentratie, anders was het grootste gedeelte van de sneeuwbal wel in z'n mond terecht gekomen, Dave kennende.

Al met al een prachtige witte nacht. Alleen zo jammer dat het de volgende nacht alweer bijna weg was zodat we geen wit oud&nieuw hadden en dat bijna niemand echt het lef had om te proberen mij in te zepen.

Oliebollen

Altijd leuk als je MMS krijgt met twee mensen erop die het vast samen enorm naar hun zin hebben: m'n vader en m'n kleinste broertje. Ik was op dat moment aan het knokken op m'n werk met de enveloppenmachine from hell, wanhopig aan het werk om een mailing klaar te krijgen voordat de post opgehaald werd. Ik vermoed dat ze me even wilden plagen en me lekker maken met verse oliebollen.

Normaal ben ik altijd de klos om die dingen te bakken, maar ik moest 'helaas' werken. Ik ben ook geen oliebol: Met enveloppen vullen stink je tenminste niet nog drie dagen naar papier!

Welkom op mijn blog!

De 21e van december, 1981 is uiteraard niet het moment waarop ik begonnen ben met deze blog, het is m'n geboortedatum.

Lekker boeiend... dus waarom dan deze post?

Voor het geval je hier begonnen ben met het lezen van deze blog: deze eerste post is niet daadwerkelijk de éérste post: Ik ben namelijk pas echt begonnen met bloggen hier op het mooie moment van mijn 25e verjaardag.

Ik heb echter voor die tijd zo vaak meegemaakt van "oh, had ik maar een blog, dit had er mooi in gekund", soms zelfs kleine stukjes schrijvend voor later, dat die er nu gewoon achteraf bij wordeng geplaatst op de bijbehorende datum (handig, die digitale foto's!).

Dus niet zeuren over de chronologische volgorde: meer leesvoer!

Samengevat: alles tot 21-12-2006 zijn dus allemaal dingen die ik de moeite waard vond om te onthouden, te vertellen of te laten zien, maar pas veel later (en misschien soms met een klein beetje terugblik) heb geschreven.

Hier moet je wezen voor het echte begin. En om deze post toch nog een beetje interessant te maken: Wie ben ik op de volgende foto?


Welkom op mijn blog!